سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
261
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
قوله : لانّه حينئذ لا تسمية له : ضمير در [ لانّه ] و [ له ] به [ اب ] راجع بوده و مقصود از [ حينئذ ] حين فقدان الولد للميّت مىباشد . قوله : و هذا هو الّذى الخ : مشاراليه [ هذا ] عبارت است از اقل بودن سهم پدر در فرضيكه از سهمش نسبت بفرض ديگر مىباشد . متن : الثالثة أولاد الأولاد يقومون مقام آبائهم عند عدمهم سواء كان الأبوان موجودين ، أم أحدهما ، أم لا على أصح القولين ، خلافا للصدوق حيث شرط في توريثهم عدم الأبوين . شرح فارسى : [ قرار گرفتن اولاد ورثه بجاى آباء خود ] مرحوم مصنف مىفرماين : مسئله سوم در صورتى كه آباء وجود نداشته باشند اولاد ايشان بجاى آنها قرار مىگيرند و بعبارت ديگر : فرزند فرزند قائم مقام پدر است در صورتى كه پدر وجود نداشته باشد . شارح ( ره ) مىفرماين : اعمّ از آنكه پدر و مادر ميّت در قيد حيات بوده يا يكى از آنها وجود داشته يا هيچكدام موجود نباشند چه آنكه اصح قولين در اين مسئله آن است كه با نبودن فرزند براى ميّت نوه يا نبيره او در عرض پدر و مادر او بوده و بعنوان طبقه اوّل وارث محسوب مىشوند . ولى مرحوم صدوق در اين مسئله مخالفت نموده و فرموده است : شرط وارث بودن اولاد اولاد ميّت آن است كه پدر و مادر ميّت